Solipsism: පුද්ගල විඥානයේ දර්ශනය ගවේෂණය කිරීම

 

ඔබගේම විඥානය හැර අන් කිසිවක් නොපවතින බවට අදහස ඔබ කවදා හෝ කල්පනා කර තිබේද? සොලිප්සිවාදය ලෙස හඳුන්වන මෙම සංකල්පය, යථාර්ථය පිළිබඳ අපගේ සංජානනයට අභියෝග කරන දාර්ශනික න්‍යායකි. මුලදී එය අමුතු දෙයක් ලෙස පෙනුනද, සොලිප්සිවාදය පිළිබඳ සංකල්පය ගැඹුරින් සොයා බැලීමෙන් පැවැත්මේ ස්වභාවය පිළිබඳ කුතුහලය දනවන අවබෝධයක් ලබා ගත හැකිය.

 

සොලිප්සිවාදය යනු කුමක්ද?

සැබවින්ම පවතින බව දැනගත හැකි එකම දෙය තමන්ගේම විඥානය බව සොලිප්සිවාදය ප්‍රකාශ කරයි. බාහිර ලෝකය, අනෙකුත් පුද්ගලයින් සහ වස්තූන් ඇතුළු අනෙක් සියල්ල මනසෙහි ප්‍රක්ෂේපණ ලෙස සැලකේ. සාරාංශයක් ලෙස, සොලිප්සිවාදය යෝජනා කරන්නේ යථාර්ථය පුද්ගල සංජානනයේ නිෂ්පාදනයක් බවත්, තමාගෙන් පිටත ඇති සියල්ල අවිනිශ්චිත බවත්ය.

 

අප වටා ඇති සියල්ල සිහිනයක්ද?

සිහින දැකීමේ අත්දැකීම සලකා බලන්න. සිහිනයකදී, මනස සම්පූර්ණයෙන්ම ගොතන ලද ඒවා වුවද, ප්‍රතික්ෂේප කළ නොහැකි ලෙස සැබෑ යැයි හැඟෙන සජීවී සහ ගිලී යන අවස්ථා නිර්මාණය කරයි. දැන්, ඔබ වටා ඇති ලෝකය ගැන සිතන්න. ඔබට පෙනෙන සෑම දෙයක්ම ඔබේම විඥානය විසින් ගොඩනගා ඇති විස්තීර්ණ සිහිනයකට වඩා වැඩි දෙයක් විය හැකිද?

 

අපගේ ඉන්ද්‍රියයන් විශ්වාස කළ හැකිද?

අපගේ ඉන්ද්‍රියයන් යථාර්ථයේ විශ්වාසදායක දර්ශක බව කෙනෙකුට තර්ක කළ හැකිය, මන්ද අපට අප අවට ලෝකය දැකීමට, ඇසීමට, රස බැලීමට, සුවඳ දැනීමට සහ ස්පර්ශ කිරීමට හැකිය. කෙසේ වෙතත්, අපගේ ඉන්ද්‍රියයන් පවා අපව රවටා ගත හැකිය. නිදසුනක් වශයෙන්, LSD වැනි මායාවන් ජනනය කරන ද්‍රව්‍යවල බලපෑම යටතේ සිටින පුද්ගලයින්ට යථාර්ථයේ පදනම් නොවූ විචිත්‍රවත් සංවේදක අත්දැකීම් තිබිය හැකිය. ඒ හා සමානව, අපගේ සිහින මගින් අප අවදිව සිටින විට අත්විඳින ඒවා අනුකරණය කරන ජීවමාන සංවේදනයන් නිර්මාණය කළ හැකිය.

 

බාහිර යථාර්ථයේ පැවැත්ම ගැන සැක කිරීම

සොලිප්සිවාදයේ මූලධර්ම පරීක්ෂා කිරීමේදී, තමන්ගේම විඥානයෙන් ඔබ්බට සත්‍යාපනය කළ හැකි නිරපේක්ෂ සත්‍යයන් නොමැති බව පැහැදිලි වේ. භෞතික ලෝකයේ සිට අන් අයගේ සංජානන දක්වා යථාර්ථයේ සෑම අංශයක්ම සැකයට භාජනය වේ. සොලිප්සිවාදයේ ක්ෂේත්‍රය තුළ, සෑම පුද්ගලයෙකුටම තමන්ගේම සිතුවිලි සහ අත්දැකීම් පිළිබඳව නිශ්චිත විය හැක්කේ බාහිර ලෝකයේ පැවැත්ම පිළිබඳව සැක පහළ කිරීමෙනි.

 

යථාර්ථය පිළිබඳ සාම්ප්‍රදායික සංකල්පවලට අභියෝග කිරීම

සංජානනයේ ආත්මීය ස්වභාවය ඉස්මතු කිරීමෙන් සොලිප්සිවාදය යථාර්ථය පිළිබඳ අපගේ සාම්ප්‍රදායික අවබෝධයට අභියෝග කරයි. එය අපගේ වටපිටාවේ සත්‍යතාව ප්‍රශ්න කිරීමට අපට ආරාධනා කරන අතර විඥානයේ සීමාවන් ගවේෂණය කිරීමට අපව දිරිමත් කරයි. සොලිප්සිවාදය සාමාන්‍ය බුද්ධියෙන් රැඩිකල් ලෙස බැහැරවීමක් ලෙස පෙනෙන්නට තිබුණද, එය පැවැත්මේ ස්වභාවය පරීක්ෂා කිරීම සඳහා සිතුවිලි අවුස්සන කාචයක් ලෙස සේවය කරයි.

 

නිගමනය:

සොලිප්සිවාදයේ ක්ෂේත්‍රය තුළ, යථාර්ථය යනු පුද්ගල විඥානය විසින් හැඩගස්වන ලද ආත්මීය නිර්මාණයකි. බාහිර යථාර්ථයේ වලංගුභාවය ප්‍රශ්න කිරීමෙන් සහ සංජානනයේ අවිනිශ්චිතතාවයන් වැළඳ ගැනීමෙන්, අපට පැවැත්මේ සංකීර්ණතා සඳහා ගැඹුරු අගය කිරීමක් ලබා ගත හැකිය. සොලිප්සිවාදය පිළිතුරු වලට වඩා ප්‍රශ්න මතු කළ හැකි වුවද, එය යථාර්ථයේ ස්වභාවය සහ ඒ තුළ අපගේ ස්ථානය මෙනෙහි කිරීමට අපට ආරාධනා කරයි.